Vullnet Mato
NDËRRIMI I BANESËS
Si gjithë ata që gatiten
për në botën tjetër
bëhem gati dhe unë
të ndërroj shtëpinë time.
Siç ndodh zakonisht
teksa lëshon banesën,
hedh sendet e përdorura
të veprimtarisë intime.
Mblodha plot rrangulla
për nevojat e mia të jetës,
por s’marr dot me vete
asnjë në botën tjetër.
Bibliotekën do ua fal
dy nipave dhe mbesës,
bashkë me kompjuterin,
dhe do hedh një të vjetër.
Do i fal kazanit të plehrave
gjithë këpucët e dollapit,
me të cilat brodha kohën
dhe hapësirat e kësaj jete,
si dhe teshat që zgjodha
nëpër tezgat e “gabit”
kur Tirana s’kish arritur
të bënte supermarkete.
Do zbraz nga truri im
tërë shpërfilljet politike,
përçmimet për partitë
dhe krerët arrogantë.
Që nesër as shkenca,
me gjurmime gjenetike,
mos ketë punë me mua
që isha anti-militant.
Do mbaj vetëm diku,
në ndonjë cep të kafkës,
mbresat e shtrenjta
nga ndjesitë e zemrës,
siç ruhen florinjtë
në qypin e baltës,
fshehur te bodrumi,
në themelet e banesës.
prej kësaj jete!
Nga zemrat tuaja
të mbledh ato lotime!...
Të marr të paktën
këtë thesar me vete,
të njomë shpirtin
në mosqenien time...
No comments:
Post a Comment