Fatmir Terziu - TRIREMËS POETIKE

Fatmir Terziu

TRIREMËS POETIKE

Tani edhe plepi i fundit u zhvesh. Stërkalat
me guralecët tullacë kanë nisur flirtin,
gjithçka është e dremitur,
bash si gremisja e stërkalave,
kur fabrikojnë timbrin,
tulatur poshtë grahmave të tokës,
që të joshin dimrin.

Gaja, i bën thirrjen e saj dheut,
e dëgjon vajin e kohës,
muzikë e çuditshme e panjohur,
edhe për vetë Eretheun.

Kronosi ndërmori detyrën,
Uranin e la të gjymtuar,
dhe pika e gjakut që ra prej tij mbi tokë,
u bë fara e Erinies dhe Gjigantes,
që miti i hershëm të mësynte edhe sot,
huazoi kalin dhe gomarin prej zotit Servantes.

Për ata që s’e lexojnë vajin e dheut,
as timbrin e rotacionit të stinës në breg,
është shtysë jete, një pufkë e Sanços,
lëvizje, dashuri, urrejtje dhe vdekje,
nën ritmin e lirikave të Safos,
stërkalat që e ndjejnë i paralizon,
e dëgjojnë vajin e detit,
e sall trishtimi qarkullon
nëpër damarët e ngrira të poetit.

Aroma e mendjes sime nderet mbi një fije bari,
skaj trëndafilit të përtharë në Lëkurës,
mbi epitafe të shkulura malli,
përthyhen rreze të çuditshme të Tetorit ngucës,
një mjellmë tek kthehet nga laguna e lagur,
glason mbi fijen e barit.
Aty e kuptova mes vetes tinëz,
edhe mjelma e kuptoi rotacionin e stinës.

Ymer Nurka - ÇUPË E VELI BEUT

Ymer Nurka

 

ÇUPË E VELI BEUT

“Në mes të Përmetit, një zambak i bardhë,
Çup’ e Veli Beut me nishan në ballë...”
Populli

Çupë kaq të bukur, nuk kish parë vendi,
Më rridhje prej soji, ardhur prej mademi.
Ndaj një trim me fletë, levend, bir levendi.
Venitej nga malli, tretej nga veremi.

Bijë e vogël ishe, thesar i babait...
Shtat’ a tetë sylina, çesmat e sarait,
Më freskoje gjinjtë, të ndezur prej Majit,
Të dehur prej moshës, të drojtur prej “fajit”.

Ballin porsi Hëna, si ylli nishanin.
Ti më ishe perla, që lidhje gjerdanin,
Me rrezet e shtatit, më ndrije karvanin,
Era nëpër male, tutje të çoj namin.

Mushkat me revan, kali yt me trokë,
Si s’këputej beli, sa dy çepirokë,
Tisi yt i purpurt, s’ peshohej me okë,
Për gushën guguçe, për të zestë flokë...

Ah, po te bandilli, vajzë kur të shpunë!
Tre dit’ e tre netë, s’fjeti syri gjumë:
Ti më ishe shtrati, ai derdhej lumë.
Ai ishte Dielli, ti ndrije më shumë.

Ragip Dragusha - N’GJOKSIN TAND

Ragip Dragusha

N’GJOKSIN TAND

N’gjoksin tand‘ ndihem pervlue,
n’arom’ t’myshkut, hala djerr’.
Kush n’kyt bot kish me u largue?
Pa t’punue, njiher’ me bel'…….

Un e di se vreshta jote.
Kerkon zogun si skifter.
Por.. per njat’, mall‘ qe m’cove.
Ma ke tret dufin njiher’…

Si bylbyli du me u ba.
Vec per ty, kam me kendue
Kush rini vertet ka pa…

mbet‘ tan‘ jeten, tuj andrrue…

Vjollca Tiku Pasku - PËR TY NËNË

 

 

Vjollca Tiku Pasku

PËR TY NËNË

A mundet gjithë ngrohtësia e rrezeve të diellit,
të  më japë ngrohtësinë  që më jep ti nënë?
A mundet gjithë prehri i madh i qiellit,
të më japë qetësinë që më jep prehri yt moj nënë?
A mjafton gjithë rrjedha e burime tëlumenjve,
të më freskojë vapën si freskija e fjalëve të tua, nënë?
Nuk besoj se mjafton gjithë boja e shkrimit të botës,
të shpreh ç'ndjej për ty, nëna ime.
Nuk mjafton as gjithë aroma e luleve praverore,
për të ndjerë erëmimin që më jep fryma jote e ngrohtë.
Të shkruaj për ty nënë,
duhet të kthej, çdo dimër në pranverë.
Të mbledh të gjitha agimet e tua,
 e ti ngjyros me ylberin e mirësisë tënde, nënë.
Të shkruaj për ty duhet,
 të shkrijë gjithë akujt e botës, ti kthej në mjaltë e sheqer.
Të shkruaj për ty nënë,
duhet gjitha degët e egra të erës,
ti kthej në trëndafila buzëqeshjesh nënë.
Të shkruaj për ty duhen,
fletët e Edenit, dhe pena e Krijuesit të madh.
Ndaj unë të shkruaj thjeshtë.
Të dua në çdo pore të zemrës NËNË

Fatmir Terziu - DY POEZI

Fatmir Terziu

KUMURI E KALASË SË ELBASANIT

Je ti, e ngulur, e pathirur me zë,
Kumurija e Kalasë së Elbasanit,
përhanur kacafytesh me boshllëkun e zymtë,
si puthje e pakthyer e një vajze të druajtur,
shpërthen një xhaz, shkund delirin,
ëndër pupëlgjatë e shukatur,
vallëzon me Myzyrin.
Janë të tjerat, por je ti,
në bukurinë e pakapshme të qytetit tim,
e bukura Kumuri,
një tingull i trazuar mrekullie,
nga fëmijëria deri në pleqëri,
një perlë e rallë Shqipërie.

DIELL I QYTETIT TIM

Dhe u meke siç treten të gjitha gjërat,
Diell vjeshtor në qytetin tim,
shkopinj të shukatur nga erërat,
të lanë gati thatim.
E di ka kohë, që kam mbyllur qepenat,
kërkoj ndjesë të lashë si në trill,
atë barrikadë nga brenda,
e kam ngritur vetëm për stuhinë.
Dhe çudi si u gënjeva,
i dhashë odës errësirë,
pa dashur Diell, të tremba,
të thashë mes dhimbjes lamtumirë.

Agim Bacelli - NJË ORË NUSE DHE DHËNDËRR!

Agim Bacelli

NJË ORË NUSE DHE DHËNDËRR!
Sapo të pashë moj yllkë atë natë
në kokë më ra një dallëdi e artë,
arsyes ja humba dritën shumë lehtë
se Diell e dritë mu bëre ti vetë.
Fjalë e parë që ty të thashë unë
ishte se të dëshiroja oh, sa shumë!
Dhe ti, hiç pa u menduar aspak fare
më ndoqe pas si një nuse, një manare.
Të putha me kaq zjarr unë kërkushi,
si një marrok i marrë berë nga prushi.
Pashë që edhe ti ndezur ishe flakë,
hiç fare s'ndjeje gushën e bërë gjakë!

Zjarri neve na kaloi shumë shpejtë,
dhe u kthyemë si më parë në jetë.
Të dy kaluam çaste me përfitime,
ti diku ike edhe unë në punën time.

Agim Xheka - TË LODHA MIKE TË LODHA...

Agim Xheka

TË LODHA MIKE TË LODHA...

Te lodha mike ,te lodha
Neper pritjet e cdo nate
Nete te tera te mungova
Mbi boshllekun e nje pjate

Ndene driten e abazhurit
Te mbeten syte nga dera
Diku ne nje qosh te murit
Coc leviz,a te genjen era

Tunden deget nden nje bli
Duket sikur degjon hapa
Perjashta moj, po bije shi
Brenda ti pelcet nga vapa

Te djeg zhegu,zjarr i mallit
Ver' e mbetur e papire
Tu veniten dy syt e ballit
Tok me shpresen ne te gdhire

Iku dhe nje nate tjeter
Shpirti bosh e gota bosh
Une qekam o ujk i vjeter
O paskam lindur sarahosh