Friday, July 26, 2013

Diamanta Zalta - RRJEDHJE KOHE















Diamanta Zalta

RRJEDHJE KOHE

Kam nje sy te menduar ,
Rrjedhes se kohes . . .
Kam nje zemer te heshtur ,
Nrices se fjales . . .
Zeri,
Krisma e nje dege mimoze qe u thye ,
Qielli . . . . ah qielli , pa yje .

Sa dua te ngrihem ,
Por me mungon nje sy ,
Te mundem ta shoh boten te paster ,
Pa Hibrid . . .

Kush te helmoi pranvera ime ,
Une ti desha luledelet ,
Flladit tend perkedheljen ,
Ja desha aromen barit ,
Gjelberimit frymen ,
Vjollcave fytyren ,
Karafilet , zymbylet ,
Te gjitha ju , si ndodhi
Me genjyet . . .

Si te besoj qe sythi cel lule ,
Kur ai mu vyshk ,
Si te besoj se mundem ta strehoj ,
Ne zemer pranveren ,
Perderisa besa paska edhe ndryshk . . .

Si te besoj se qielli eshte blu ,
Perderisa mi vrau dallendyshet ,
Aty . . . e me duket I kuq .

Kam nje buze qe djeg nje peshperime ,
Kam nje sy qe strehon nje shkendije ,
Kam ne gjoks nje denese ,
Por çuditerisht diku thelle ,
Dhe nje shprese . . .

Pak shprese . . .
Nje varg i lagur po me behet shpend . . .
Si mundesh o i gjore I them ,
e ne krahe me merr . . .
I bardhe, i bardhe si sheqer . . .

Poezia ime fryme . . . mes tre librash ,
Ne emer . . . po me therret . . .
Asaj . . . vetem asaj i besoj ,
Zemren ja le peng .

Bëmu strehe Poezi ,
Mos me lere me gjate ne shi .
Ma jep doren ,
Ma trego udhen ,
Vetem me ty ndjehem Dy . . .

Thursday, July 25, 2013

Alexandra Adami - DUA TË HUMBAS NË TURMËN E NJERËZVE















Alexandra Adami

DUA TË HUMBAS NË TURMËN E NJERËZVE

S'më pëlqen te rri me njerëz me emër,
njerëz te pasur, pa shpirt pa zemër!
Njerëz te ndërtuar prej kartoni të lirë,
njerëz qe ne zemër kane gjak te ngrirë.

Ne turmën e thjeshtë dua te humbas,
aty ku zemrën me zemër e mas.
Ne natën me shi, nen xhamin e njome,
te shkruaj histori per jetën tonë!

Fjalë te mëdha s'dua te dëgjoj,
si te dua jetën time ta jetoj...
Te humbas ne turmën e njerëzve te thjeshtë,
te ve dorën ne zemër edhe te hesht!...

Agim Bacelli - U BËRA...

Agim Bacelli

U BËRA...

U bëra luan,
më mbyllën në park.
U bëra ujk,
më vrau bariu,
për një dele mori hak.
U bëra mal,
më shpuan në bark.
U bëra dru,
më preu një druvar.
U bëra gur,
më gdhendi gurgdhendësi,
më vuri mbi varr.
U bëra i urti, i buti njeri,
ma nxiu jetën i marri,
më rrahu i forti,
më vodhi kusari dhe i pasuri,
më gënjeu miku dhe shejtani!
U bëra Muhamet,
m'i shkatërruan minaretë.
U bëra Krisht,
më vranë,
u ngjalla përsëri!
U bëra Shqiponjë,
më vunë në flamurin kuq e zi!

Wednesday, July 24, 2013

Qazim Muska - DREJT TEJE JAM NISUR















Qazim Muska

DREJT TEJE JAM NISUR

Drejt teje jam nisur e dot nuk po mbërrij,
Dhe koha më duket se nuk paska cak,
Dhe pritja më duket se nuk ka kufi,
Dhe trupi më duket pa mish e pa gjak.

Nëpër dete ndjenjash notoj i sfilitur,
Sirena marrëzish më ushtojnë në vesh,
Në erëra mendimesh endem pa e ditur,
Se po të largohem shpesh edhe më shpesh.

Ndoshta dhe ti pret në pritjen e gjatë,
Thur e shthur pëlhurën e shpresës pa fund,
Ëndrra të mistershme, ndoshta, sheh çdo natë,
Dhe në çdo mëngjes mirazhet i shkund.

Mbi kalin e shpresës vrapoj i shtrënguar,
Me jelet shpalosur nëpër mjegull – re,
Si vegim më shfaqesh duke kalëruar,
Dhe prapë më ushqen kurajo të re.

Fatbardha M. Xhani - PËR ÇASTET QË IKËN















Fatbardha M. Xhani

PËR ÇASTET QË IKËN

Ku kisha dhimbjen
kristal ishte uji i ndjenjave poshte kembeve te mia
dhe thellesia me trembte mos me linte pa fryme
mesova te notoj ne ujera te embla liqeni dallgezor
e detit iu duk se i beja karshillek...

Kur kisha dhimbjen
e shihja gjithçka me driten e mire te besimit pa sy
ose me mire besimit me sy te kthjelle femijerie
nuk kish asnje re te erret,
te gjitha te bardha lodronin ne qiellin e tejdukshem
e beheshin margaritare lotesh...

Kur kisha dhimbjen
realiteti ngaterrohej padashur me endrren ne ajer
pikonte shi i imet e lagte bute-bute qerpiket e eres
gjethet kompozonin melodite qe zemra kendonte
dhe lulet perhapnin polenin si pluhur ari mbi petale!!!

Nga ta dija,
se dhimbjen do ta kerkoja nje dite
mbi valet imagjinare te nje liqeni,
ne krahet e kripura te nje pulebardhe,
ne rete gri qe levizin kuturu pa forme,
apo ne bahçen plot arome te kujtimeve te mia
per çastet qe iken....???