Friday, September 13, 2013

Fatbardha M. Xhani - KUR MËSOVA TË HUMBAS...



















Fatbardha M. Xhani

KUR MËSOVA TË HUMBAS...

Isha fije e hollë bari
ankthin e ndarjes nga të dashurit e mi përjetoja
dhe era mi merrte mendimet për vdekjen...

Isha një gonxhe me vesë
kur dashuria më lagu një ditë pranvere me shi
u drodha si kërcell trëndafili, tek e lashë të shkonte
se herët mu duk...

Isha çelur e plot mendim e plot aromë
kur zgjodha mes kopshtit
pemën me frute plot...

Ëndërrova pemët e tjera
por shkova pa u menduar gjatë, me shportën plot
(dy kokrra mjaltë të ëmbla i mjaftojnë shpirtit)...

Stinësh gëzueshëm
herë degë, herë lule, herë gjethe
herë frut, mësova natyrës ti qesh,ti hesht,ti flas...

Por, ajo që më së shumti mu ngulit
është që si pema gjethet, ditët dhe fatet e mia,
mësova paqësisht ti humbas..





Zabit Sulo - MARGARITA XHEPA - FLAMUR I SKENËS SHQIPTARE





















Zabit Sulo

MARGARITA XHEPA -
FLAMUR I SKENËS SHQIPTARE

Margarita Xhepa, artiste e popullit,
Je e zgjedhura e qiellit myzeqar.
Prej shekujve zbrite furishëm,
Si shqiponjë me rrezet e diellit larë
Dhe ndrite mbi fshatra madhërishëm.
Vezulluese si vet emri margaritar që more.
Margarita Xhepa, o moj yll drite
Që ndeze flakë ndjenjat shpirtërore.
Je princesha e artit që farkëtove me shpatë,
Figurat artistike të shekujve,
Për t’i kthyer në statuja engjëllore.
Margarita Xhepa ke një zë perëndeshe,
Që zbut çdo vetëtimë
dhe qetëson çdo klithmë lëngate,
Je një hyjneshë që mbjell mirësinë,
Një ilaç për shpirtrat që kërkojnë ndihmë.
Margarita Xhepa,
Je një aktore që do mbetesh nënë legjendare,
Bashkë me shqiponjën dykrenore,
Si simbol i flamurit të skenës shqiptare.







Thursday, September 12, 2013

Edlira Doko - DY ZEMRA SHËMBIN NJË PERANDORI…













Edlira Doko

DY ZEMRA SHËMBIN NJË PERANDORI…

Mjaft shpirt, mjaft më vrave me puthje,
Mos u tret nëpër epshe, plot  zjarr,
S’e sheh si heshtja në gjunjë të lutet,
Të bësh kujdes nga sot  gjer në varr?

Mjaft dritë, mjaft me fjalë të ëmbla,
Përndryshe gojëligët do na  marrin më sy,
Mban mend ato fjalë që na thoshte nëna, 
Kur na jepte uratën e na puthte  të dy?

Dashuria është si një flakë e egër, 
Që ndez dy shpirtra, vullkan në stuhi;
Dy zemra që bëjnë ziliqarë edhe mbretër 
Dy zemra shembin një perandorì..!



Vjollca Tiku Pasku - DUA...























Vjollca Tiku Pasku

DUA...

Dua të fle në ëndrrën tënde, i dashur ,
në qepallat e tu të palos sytë e mi ,
dua të prek ngjyrat e botëve e ngarsur,
diellin foshnjë, deri kur humb kalorësinë e tij.

Dua të shëtisim në xhep të galaktikës,
ku qilimi fluturues rend në temjan qielli ,
ku shtupëzat e hënës të çelin margaritar e dritës ,
përmes yjesh të kalojmë në shëtitore misteri.

Dua të shëtisim me skitë e bardha të agimit ,
të ulemi në kurorën e tokës me filiza të rinj,
në poltron degësh të shohim feksjen e lulëzimit,
derisa veza të çahet e zogu të cicërojë zgjim.