Vjollca Tiku
VËLLAI IM
Je ngjyra më ndritur e ylberit të lartë,
që u jep shkëlqim edhe motrave të tjera,
je si pema më e fortë që mbron me gardh ,
fidanët më të vegjël nga të ftohtit dhe era.
Kur rrjeta e trishtimit më lëngëzon syve lotore ,
nga ajri i rënduar me pluhura shqetësimesh,
hap perden e agimit të hyjnë rrezet vëllazërore,
dhe ti më përzë ajrin e mërzisë me fllade agimesh.
Në horizontin e ditëve të lodhura me andralla
në këtë botë me shkretëtira përvëluese,
ti më krijon oazin e freskët me këshilla të rralla,
ku shpirti im gjen paqen e vet qetësuese.
Je si drita qiellore që bie mbi detin e kaltër ,
ku mblidhen përrenj e lumenj gjithë zhurmë,
je flakëza e vëllazërimit të ngrohtë në vatër,
nëna dhe babai nga lartë, të japin bekime shumë.
Je një zemër ylli që shpërndan kudo rrezatime,
je buzëqeshja që thërrmon dëshpërimin e hidhur,
je dora gjigante e ndihmës në çdo dhimbje,
je gjaku rektitës që mban mirësinë familjare lidhur .
Jam e lumtur që je bërë vëllai im, në jetën time.
